بتی سار، پیشگام هنر سیاه پوستان درگذشت
به گزارش آبنما کار به نقل از خبر آنلاین به نقل از گاردین، سار از هنرمندان سرشناس هنر مونتاژ بود؛ سبکی که در آن مجسمه یا اثر هنری با بهره گیری از اشیای روزمره ایجاد می شود. او بالاتر از همه به خاطر بازپس گیری و باز تعریف یادگارهای دوران جیم کرو، همچون عروسک ها و تخته های رخت شویی، و تبدیل آنها به تصاویری از رهایی سیاه پوستان شناخته می شد. سار در عرصه هایی مانند چاپ و فیلم هم فعالیت داشت و مطالبی از خانواده گرفته تا معنویت را در آثارش بررسی می کرد.
گالری رابرتس پراجکتس در لس آنجلس که نمایندگی او را بر عهده داشت، درباره ی آثارش نوشته است: «مجموعه آثار سرشار از نمادهای او با گذشت زمان تکامل یافته تا زمینه های محیط زیستی، فرهنگی، سیاسی، نژادی، فناورانه، اقتصادی و تاریخی ای را که آثارش در آن شکل گرفته اند، نشان دهد.»
سار فعالیت حرفه ای خودرا در عرصه طراحی شروع کرد و در ۳۵سالگی به هنر روی آورد. او حتی تا دهه ۹۰ زندگی اش به خلق آثار هنری ادامه داد. سار در پاسادنا بزرگ شد و در بین جامعه ای از هنرمندان سیاه پوست در آلتادنا، در نزدیکی آنجا، پرورش یافت. او اغلب از برج های واتس اثر سایمون رودیا به عنوان یکی از اولین منابع الهام خود یاد می کرد.
سار در طول فعالیت حرفه ای خود بازارهای دست دوم را جست وجو می کرد تا اشیای دورریخته شده ای را بیابد که نشان می دادند فرهنگ مصرفی آمریکا چه طور سیاه پوستان را به تصویر کشیده است.
وی در دهه ۱۹۷۰ به یک گروه سازنده مستند اظهار داشته بود: «کار من با بازیافت سروکار دارد. هر چیزی که جمع می کنم، انرژی خاصی از کارکرد قبلی خود دارد که به کاربرد جدیدش منتقل می شود.»
شاید مشهورترین اثر سار، بازآفرینی انقلابی او از شخصیت «آنت جمیما» در سال ۱۹۷۲ باشد؛ تصویری که زمانی برای تبلیغ یک برند مخلوط پنکیک و شربت استفاده می شد؛ برندی که در اواخر قرن نوزدهم تأسیس شده بود.
آنت جمیما برمبنای تصاویر موسوم به «مامّی» شکل گرفته بود؛ تصاویری که زنان سیاه پوستِ برده را خدمتکارانی خانگی و خشنود نشان می دادند. در اثر سار با عنوان «رهایی آنت جمیما»، این شخصیت یک تفنگ در دست چپ دارد و یک نارنجک هم میان بازوی راست و سینه اش قرار گرفته است.
شرکت کواکر اوتس عاقبت در سال ۲۰۲۱ استفاده از تصویر آنت جمیما را کنار گذاشت.
سار در آثارش همین طور از مواد طبیعی ای استفاده می کرد که در سفرهایش به نقاط مختلف جهان جمع آوری کرده بود؛ سفرهایی که با هدف کاوش در فرهنگ دیاسپورای آفریقایی و معنویت انجام می داد.
وی در مصاحبه ای با گاردین در سال ۲۰۲۱ اظهار داشته بود: «هر جا که می روم، از خودم می پرسم: “دین جایگزین چیست؟” چون هر کشوری آنرا دارد.»
سار ادامه داده بود: «آدم های زیادی هستند که به جادو باور دارند و دین خودشان را دارند. من واقعا به این علاقمند بودم که آنها چه می کنند و مراسم شان چه طور است، اما بیش از همه، به این علاقه داشتم که تصاویر بصری آنها چه طور اند.»
سار به تدریس و تربیت نسلی از هنرمندان سیاه پوست پرداخت که کری جیمز مارشال، نقاش برجسته، هم همچون آن هاست. او برای مدت طولانی یکی از چهره های مهم صحنه هنری ساحل غربی آمریکا به شمار می رفت.
در بهار سال ۲۰۲۶، بتی سار به عضویت آکادمی هنر و ادبیات آمریکا درآمد.
About the Author
