به گزارش آبنما کار به نقل از خبر آنلاین به نقل از روابط عمومی موزه هنرهای معاصر، آئین گشایش این رویداد روز سه شنبه، ۲۷ مرداد ۱۴۰۵، با حضور بهمن فرمان آرا، لیلی گلستان، ایراهیم خقیقی، یدالله کابلی، عین الدین صادق زاده و بهرام دبیری در محل موزه هنرهای معاصر تهران برگزار شد و از امروز چهارشنبه ۲۸ مرداد پذیرای عموم علاقمندان به هنر معاصر است.
لیلی گلستان، مترجم و گالری دار پیشکسوت، روی صحنه حاضر شد ضمن اشاره به تجربه ای که به ایجاد یکی از مجموعه های هنری انجامید، اظهار داشت: ماجرا از یک دیدار اتفاقی در یک مهمانی شروع شد؛ جایی که نماینده یک مجموعه اقتصادی برای پشتیبانی از هنر اعلام آمادگی کرد.
او توضیح داد: بنیاد کاوه گلستان قبل تر شکل گرفته بود اما ادامه کارش ممکن نشد و به این علت پیشنهاد دادم حمایت مالی به سوی یک نمایشگاه گروهی از چند گالری برود.
او در ادامه با اعلان اینکه بعدتر قسمتی از فضای اداری آن مجموعه به گالری تبدیل شد، اضافه کرد: هدف این بود که کارکنان و مشتریان هنگام رفت وآمد، با هنرهای تجسمی مواجه شوند.
گلستان این اقدام را نشانه نگاه مدبرانه مدیران وقت دانست و اظهار داشت: چیدمان گالری، تهیه کاتالوگ و برگزاری افتتاحیه رسمی موجب شد این حرکت، رسمیت پیدا کند. چنین تجربه ای بعدها به الگویی برای دیگر مجموعه ها تبدیل شد و نشان داد خرید آثار هنری می تواند نوعی سرمایه گذاری و پس انداز طولانی مدت باشد.
خط به مثابه منشوری چندوجهی یدالله کابلی، استاد برجسته خط شکسته، با مروری بر بالاتر از پنج دهه فعالیت هنری خود، از هنر بعنوان ژرف ترین گفتگوی انسان های صاحب ذوق یاد کرد و آنرا به منشوری چندوجهی تشبیه نمود که هر وجه آن سرشار از زیبایی، مانایی و درخشندگی است.
کابلی که خودرا پاسدار هنرهای سنتی و یکی از پیشگامان پیوند خوش نویسی با فضای مدرن می داند، معتقد است: هنرمند باید برای رسیدن به تعالی، همواره در تکاپوی کمال جویی باشد؛ مسیری که برای او از سال ها همنشینی با بزرگان هنر تجسمی و درک نیازمندیهای زمانه شروع شد.
کابلی ضمن اشاره به چالش های ورود خط به فضای مدرن، اظهار داشت: من همیشه مدافع هنرهای اصیل و ملی بودم، اما با این وجود جزو اولین کسانی بودم که لزوم ورود خط به فضاهای کاربردی تر که امروز نقاشی خط نامیده می شود را درک کردم. این تلاش، نه از سر اجبار، بلکه از سر دوست داشتن این مسیر بود.
او در انتها با تاکید بر اعتبار جهانی هنر ایران، اظهار داشت: اگر امروز در سایه برخی سیاست بازی ها، نام ایران در گوشه ای مهجور مانده باشد، اما در موزه های معتبر جهان، همواره شاهد درخشش عالی ترین نمونه های تاریخ هنر خودمان هستیم. هنر، فراتر از مرزها، حیات بخش و اعتبارآفرین است.
بعد از صحبت های یدالله کابلی از اثر تازه او با حضور بهمن فرمان آرا پرده برداری شد.
از ممنوعیت «کالای لوکس» تا اقتصاد خلاق
مرتضی کاظمی، معاون پیشین امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، در تحلیلی از روند پیوند میان نهادهای اقتصادی و هنر، به موانع فنی دهه های گذشته و گذار به مفاهیم نوین اقتصادی پرداخت.
کاظمی در تعریف پارادایم اقتصاد خلاق اظهار داشت: وقتی فناوری های نوین در اختیار هنرمندان قرار می گیرد و آنها می توانند خلاقیتی نو در آثارشان داشته باشند. به هنرمند این اجازه را می دهد که قدرت خلاقیتش را به افق های بازتری نشان دهد.
کاظمی ضمن اشاره به اقتصاد هنر اظهار داشت: یکی از شاخه های اقتصاد جدید اقتصاد فرهنگ و هنر و اقتصاد خلاق است این شاخه در جهان یک عمر ۳۵ ساله دارد. شروع اقتصاد خلاق در انگلستان بود و عمدتا کشورهای توسعه یافته و کشورهای در حال توسعه سراغ برنامه ریزی برای حرکت به سوی اقتصاد خلاق رفتند.
این مساله در اوایل دهه ۸۰ شروع شد و به مرور ادامه پیدا کرد و این جلسه هم در همان راستا است.
[8/19/2026 3: 19 PM] zeinab Kazemkhah: او ضمن اشاره به GDP جهان در اقتصاد خلاق اظهار داشت: بالای ۴ هزار میلیارد دلار اقتصاد خلاق گردش مالی دارد و شاخه اول به سینما و سریال متعلق می باشد، بعد هم به هنرهای تجسمی قرار دارد و سومین شاخه هم به حراج ها اختصاص دارد
کاظمی همینطور ضمن اشاره به صادرات خلاق گقت: در صادرات خدمات خلاق اول چین، دوم آمریکا و سوم ایتالیا است. در عرصه کالاهای خلاق آمریکا کانادا و چین قرار دارد.
او افزود: ما ایرانیها به سبب قدمت چند هزار ساله همواره جهانی بودیم و همواره نوآوری و نوگرایی را تحسین کردیم و مشغول آن بودیم.
کاظمی بیان نمود: ۳۵ درصد بازارهای فرهنگی و هنری منطقه برای ایرانی هاست و برمبنای گزارشی ظرفیت هنرهای تجسمی در ایران بالقوه ۲۰ هزار میلیارد تومان است و راه بالفعل شدن آن ارتباط با جهان و صادرات گسترده است.
نهادهای مالی امروز، وارثان بازرگانان خوش ذوق تاریخ هنر ایران
علیرضا دبیری نژاد، رئیس موزه هنرهای معاصر، با نگاهی بر پیشینه هنر ایران، پیوند دیرینه میان اقتصاد و هنر را یادآوری کرد و نهادهای مالی امروز را میراث دار همان تاجران و بازرگانی دانست که روزگاری موتور خلق و گردآوری آثار هنری بودند.
او اظهار داشت: موزه هنرهای معاصر قرار نیست صرفا محل نگهداری آثار باشد، بلکه باید با شبکه سازی میان همه نهادهای گردآورنده، نقش معرف هنر معاصر را ایفا کند.
دبیری نژاد در تشریح این نگاه اظهار داشت: اگر در پیشینه تاریخ هنر ایران نگاه نماییم، همیشه آثار هنری یک پشتوانه داشته اند؛ یعنی تاجرها و بازرگانانی که اهل اقتصاد و اهل ذوق بودند، سفارش خلق اثر می دادند، حمایت می کردند و گردآوری می کردند. اگر بخواهیم پیشینه مجموعه داری، موزه داری، کلکسیونری و گالری را در کشور خودمان نگاه نماییم، باید نزد تجار و بازرگانان گذشته این مملکت ببینیم؛ در موقوفات، مجموعه ها و کتابخانه های قدیمی می توانیم به شدت این ها را مشاهده نماییم.
او نهادهای اقتصادی امروز را ادامه همان سنت دانست و اضافه کرد: نهادهای مالی امروز، میراث دار همین بازرگانان و تجار و اهالی اقتصاد گذشته هستند. همانطور که آنها اهل ذوق بودند، اگر نهادهای اقتصادی امروز هم بتوانند اهل ذوق باشند، می توانند هم حامی هنر باشند، هم نگهدارنده هنر و هم بانی مجموعه ها و موزه هایی که امروزه می شناسیم. در کمیته موزه های بانکداری جهانی هم بخش عمده مربوط به موزه های بانکی است که کلکسیون های هنری را گردآوری کرده اند.
رئیس موزه هنرهای معاصر در تبیین ماموریت این نهاد اظهار داشت: موزه هنرهای معاصر قرار نیست محل نگهداری آثار باشد؛ باید معرف هنر معاصر باشد و این هنر معاصر را در یک شبکه معرفی کند؛ شبکه ای که همه نهادهای گردآورنده و نگهدارنده، با اتصال به موزه هنرهای معاصر بتوانند گنجینه های هنری خودرا معرفی کنند.
اقتصاد باید ذیل هنر تعریف شود
عین الدین صادق زاده، هنرمند خوشنویس، در حاشیه آئین گشایش نمایشگاه «گنجینه نوین»، به نقد رویکرد های سوداگرانه در بازار هنر پرداخت. او با حکایتی از یک تجربه شخصی در سالهای گذشته، به ماهیتِ تقلیل گرایانه برخی مجموعه داران اشاره نمود و اظهار داشت: شانزده هفده سال پیش، مجموعه داری با من تماس گرفت. بعد از نیم ساعت توضیح درباره ی کیفیت و ابعاد کارها، وقتی پرسید چند سالتان است و پاسخ دادم ۴۰ سال، تماس قطع شد؛ چونکه گویا هنوز آن قدر جوان بودم که مرگ و درنتیجه گران شدن آثارم در آینده دور به نظر می رسید.
صادق زاده این نوع نگاه را که هنر را نه برای تعالی، بلکه بعنوان ابزاری برای سوداگری می بیند، صدمه زا دانست و تاکید کرد: من همواره معتقدم که اقتصاد ذیلِ هنر قرار دارد و نه برعکس. این که در فضای گالری داری امروز، دغدغه فقط کسب انتفاع مالی باشد و به هر قیمتی کارهای نازل یا فیک عرضه شود، به هیچ عنوان برازنده فضای هنری ما نیست.
در بخش پایانی این رویداد، دو اقدام نمادین برای تثبیت هویت فرهنگی بانک رونمایی شد: نخست، تابلوی خوش نویسی اثر استاد کابلی با شعار «ما با شما نوینیم» و دوم، انتشار دومین ویرایش کتاب «گالری نوین».
منبع: آبنما کار

