کاظم چلیپا بیان کرد چیرگی رنگ سبز و روحیه طناز، شناسنامه هنری علی شیخی بود
به گزارش آبنما کار به نقل از خبر آنلاین به نقل از روابط عمومی مرکز هنرهای تجسمی حوزه هنری، در پی درگذشت هنرمند پیشکسوت، علی محمد شیخی و بمناسبت مراسم هفتمین روز درگذشت این هنرمند، کاظم چلیپا یکی از دوستان و هم کلاسی های قدیمی وی به بیان خاطراتی از دوران تحصیل و کارهای هنری او پرداخت و با عرض تسلیت بمناسبت فقدان علی محمد شیخی، یادی از دیگر همراهان خود همچون مرحوم حبیب الله صادقی کرد و مسیر حرفه ای این گروه از هنرمندان را از نیمه اول دهه ۵۰ شمسی بازخوانی کرد.
وی با اشاره به سالیان ۵۳-۱۳۵۲، زمانی که از دانش سرای هنر به هنرستان هنرهای زیبا منتقل شده بود، از فضای پرشور آن دوران یاد کرد و در توصیف نخستین ملاقات خود با علی محمد شیخی اظهار داشت: در حیاط هنرستان هنرهای زیبای پسران، میان هیاهوی تشکیل پرونده و حضور دانش آموزان سال بالایی با روپوش های رنگی، جوانی با تی شرت قرمز خیلی پرتحرک بود و جلب توجه می کرد؛ او کسی نبود جز علی محمد شیخی که در همان فضا با هم آشنا شدیم و دوره ای را با حضور افرادی چون حسین خسروجردی و حبیب الله صادقی شکل دادیم.
چلیپا توضیح داد: مرحوم شیخی در همان دوران جوانی علاوه بر نقاشی، در عرصه خوشنویسی نیز فعال بود و از این راه امرار معاش می کرد. یکی از جنبه های کمتر شنیده شده زندگی او، علاقه وافر به سینما بود. وی در آن سال ها با دوربین های هشت میلی متری فیلمی کوتاه ساخت که در آن، خود نقش اول را بر عهده داشت.
این فیلم که راوی احوالات فردی پریشان حال در راه کانال های سیل برگردان منطقه وحیدیه بود، نشان از دغدغه های هنری متفاوت وی در آن مقطع داشت. بعد از فارغ التحصیلی از هنرستان، مسیر تحصیلی این گروه از دوستان جدا شد؛ در صورتیکه برخی به دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران رفتند، علی محمد شیخی به سبب علایق شخصی ابتدا وارد دانشکده هنرهای دراماتیک و سپس به دانشگاه هنر منتقل شد و مدرک کارشناسی خودرا گرفتن کرد. با وقوع انقلاب اسلامی و تشکیل حوزه هنری، این جمع بار دیگر گرد هم آمدند.
علی محمد شیخی – کاظم چلیپا تطور سبک هنری و تاثیرپذیری از نقاشی قهوه خانه ای
وی بیان نمود: در مرحله دوم کارهای حرفه ای در عرصه هنری، آقای شیخی تحت تأثیر فضای حاکم و کارهای گرافیکی و نقاشی هم فکران خود، به سوی استفاده از المان های سنتی گرایش پیدا کرد. او با راهنمایی های هنرمندانی چون حبیب الله صادقی، سبکی را شروع کرد که به نقاشی قهوه خانه ای نزدیک بود و آثار ماندگاریرا در این مجموعه خلق کرد.
این هنرمند نقاش عنوان کرد: علاوه بر نقاشی، مرحوم شیخی به سبب مهارت های فنی و حسی خود، در طراحی و اجرای دکورهای داخلی سن و سالن های سخنرانی نیز فعالیت شایان توجهی داشت و تا واپسین روزهای حیات حرفه ای خود، یاد و نامش در بین هنرمندان معاصر به نیکی باقی ماند.
وی در ادامه، پیرامون زیست هنری مرحوم علی محمد شیخی، به تشریح کارهای اجرائی، خاصیت های تکنیکی و اتمسفر فرهنگی آن دوران پرداخت و با اشاره به سرعت گذر زمان و خاطره آخرین دیدارهای بی سرانجام، از شوک ناشی از بیماری و درگذشت این هنرمند سخن گفت.
چلیپا با اشاره به کارهای متنوع مرحوم شیخی در کنار نقاشی، تصریح کرد که وی در حوزه طراحی دکورِ جشنواره ها و برگزاری نمایشگاه ها خیلی فعال بود.
وی ضمن تمجید از رویکرد حمایتی حوزه هنری نسبت به پیشکسوتان، عنوان نمود که اختصاص فضایی شخصی برای کار در حوزه، فرصتی بود تا ایشان تا روزهای آخر به خلاقیت هنری خود ادامه دهد و اظهار امیدواری کرد که این نوع حمایت ها از هنرمندان ادامه یابد.
۲ اثر ماندگار زنده یاد شیخی حوزه هنری؛ پاتوقی برای تلاقی هنرها
چلیپا در جواب پرسشی درباره ی چگونگی نزدیکی نگاه هنرمندان جوان آن دوره، فضای حوزه هنری را یک «دورهمی بزرگ» توصیف کرد که در آن مرز میان رشته های مختلف از میان رفته بود و اظهار داشت: روابط ما بیشتر بر پایه اخلاق و مسایل روزمره شکل می گرفت اما در کنار آن، نشست های مشترکی با نویسندگان و شاعرانی چون قیصر امین پور و کنشگران ادبیات دفاع مقدس نظیر آقایان سرهنگی، بهبودی و کمره ای داشتیم. در جلساتی نیز، شاعران، مجسمه سازان، نقاشان و اهالی سینما گرد هم می آمدند و درباره ی جدیدترین آثار یکدیگر به بحث و تبادل نظر می پرداختند.
وی، شخصیت فردی مرحوم شیخی را با آثارش پیوند زد و او را انسانی «اهل طنز» توصیف کرد که حضورش همیشه با شادی و نشاط همراه بود و در تحلیل تکنیکی آثار این هنرمند اظهار داشت: اگر بخواهم در یک جمله کار او را توصیف کنم، باید به چیرگی رنگ سبز در بیشتر آثارش اشاره کنم. همان روحیه طناز و شادی که در شخصیت او بارز بود، در قلم زنی و شیوه کار کردنش نیز دیده می شد.
چلیپا در آخر اظهار داشت: هرچند بحث های نظری عمیقی پیرامون هنر نقاشی میان آنها جریان نداشت اما مرحوم شیخی همیشه از راهنمایی های دوستان نزدیک خود، خصوصاً مرحوم حبیب الله صادقی و حسین خسروجردی، بهره می برد و آثارش که نزدیکی خاصی به نقاشی قهوه خانه ای داشت، همیشه بازتاب دهنده تجربیات درونی و علایق سنتی وی بود.
243
منبع: آبنما کار
About the Author
