آبنما كار: جزئیات هشتمین دوسالانه ملی مجسمه سازی تهران امروز 9 مهرماه طی یك نشست خبری تشریح و همین طور بر ارائه روند كار هنرمندان در این دوسالانه تاكید گردید.
به گزارش آبنما كار به نقل از مهر، نشست خبری هشتمین دوسالانه ملی مجسمه سازی تهران با حضور عباس مجیدی رئیس هیات مدیره انجمن هنرمندان مجسمه ساز ایران، محمود بخشی دبیر دوسالانه، محمود محرومی دبیر اجرایی دوسالانه و سعید اسلام زاده قبل از ظهر امروز سه شنبه ۹ مهرماه در خانه هنرمندان شماره دو انجام شد.
عباس مجیدی رئیس هیات مدیره انجمن هنرمندان مجسمه ساز ایران در ابتدای نشست درباره دوسالانه هشتم اظهار داشت: لازم است بگویم مسیر طولانی را تا رسیدن به فراخوان هشتمین دوسالانه ملی مجسمه سازی تهران طی كردیم. از ابتدا به دنبال فراهم ساختن بستری مناسب برای درك بهتر هنر مجسمه سازی بودیم و لازم بود نقطه نظرات مختلفی از هنرمندان درباره این رویداد داشته باشیم. بنا بر این به بررسی بینال های گذشته پرداختیم و با طرح موضوعات بنیادی، امكان كیوریتوری یا فراخوان بودن آنرا سنجیدیم و در نهایت تركیبی از فراخوان و كیوریتوری كه در امتداد تعامل با هنرمندان است، برگزیدیم تا حضور هنرمندان را شاهد باشیم.
وی اشاره كرد: هشتمین دوسالانه ملی مجسمه سازی تهران در بستری كاملا پژوهشی شكل گرفته و شاهد تعامل خلاق هنرمند، كیوریتور و مخاطب در این رویداد خواهیم بود.
مجیدی درباره اختصاص فضاهای موجود در باغ كتاب به این رویداد نیز بیان كرد: فضای موجود در داخل و محوطه بیرونی باغ كتاب بسیار مناسب می باشد و ما نیز بخش بزرگی از فضای بیرونی باغ كتاب را در اختیار داریم كه از هر دو گزینه استفاده خواهیم كرد. بلند بودن سقف و دیوارها و همین طور فضای مترو تا باغ كتاب، ظرفیت خوبی را در اختیار ما قرار داده است. درست است تجربه سختی است اما نكات مهمی را برای تجربه اندوزی هنرمندان در بر دارد.
در ادامه محمود بخشی درباره كیفیت و تعامل با هنرمندان در دوسالانه هشتم اظهار داشت: در واقع ایده اصلی ایجاد تغییرات در دوسالانه، ایجاد تفاوت با فستیوال هایی مشابه در این زمینه بود. چون حضور این فستیوال ها، ایجاب می كند كه دوسالانه ملی مجسمه سازی متفاوت از منظرهای آنها باشد. خلا مجسمه های شهری را سمپوزیوم های شهری پر كرده و به نظرم این لزوم وجود دارد كه بینال یك قدم جلوتر باشد.
دوسالانه هشتم بدون سوژه و تم است
وی توضیح داد: دوسالانه هشتم بدون سوژه و تم است و در آن روند كار هنرمند بسیار مهم می باشد. همین طور ما تركیبی از فراخوان و كیوریتوری را اجرا خواهیم كرد یعنی بعد از اعلام فراخوان و دریافت تصویر آثار، هنرمندان و شورایی كه هنوز اعضای آن مشخص نشدند كیوریتورها را مشخص می كنند و در این زمینه اعمال سلیقه شخصی و مرید و مرادی راهی نخواهد داشت. هنرمند خودش مساله را می سازد و ما تكیه بر جهان بینی هنرمند داریم. ما به سمتی رفتیم كه كمتر در آن كاری انجام شده بود و بنا بر این تغییرات در فراخوان مشهود بود.
محمود محرومی دبیر اجرایی دوسالانه نیز اظهار داشت: كلیدواژه اصلی ما در فراخوان «روند» است و از واژه پروسه به آن رسیدیم چون هم گذشته و هم آینده را در خود دارد. فكر كردیم بیشتر هنرمندان پروژه های فكری خودشان را بفرستند و مجسمه را در فرصت سه الی چهار ماهه پیش از شكل گیری نمایشگاه عرضه كنند و ما نیز روند كارشان را رصد می نماییم.
بخشی در ادامه درباره تاكید ارتباط هنرمند با اثرش در دوسالانه هشتم اظهار نمود: ترجیح ما این است بجای اینكه یك مجسمه حاضر و آماده ببینیم، مستندهای تصویری از روند كار هنرمندان ببینیم. حتی برای هنرمندان شهرستانی اعلام كردیم روند كارشان را در استودیو ویزیت برای ما بفرستند و اهتمام می نماییم پیشرفت كارها را می بینیم و فرآیند انجام كار هنری را به معرض نمایش هم می گذاریم.
رییس هیات مدیره انجمن هنرمندان مجسمه ساز ایران درباره تدوین بخشنامه برای دوسالانه ملی مجسمه سازی تهران اظهار داشت: اگر بتوانیم دبیرخانه ثابتی داشته باشیم این مسیر جدی تر پیش می رود اما این بخشنامه در فضای مدرن شكل گرفته و باید تغییر كند چون تغییرات را رصد می نماییم. بدین سبب بعنوان یك اتفاق خوب، تفكر فرآیندمحور را با رویكرد معاصر خواهیم داشتیم.
وی در ادامه درباره پرسش یك خبرنگار درباره سوژه صدور مجوز برای هنرمندان از طرف اداره كل تجسمی ارشاد، توضیحاتی ارائه داد.
این بینال برای همه مجسمه سازان قابل حضور باشد
اردشیر میرمنگره نیز كه در جلسه حضور داشت درباره این مساله توصیح داد: هنرمندان برای كار كردن نیاز به مجوز با امضای یك فرد یا نهاد دولتی دارند و بنا بر این اداره كل تجسمی وارد این مساله شده است و تنها امضای این مجوز برعهده اداره كل است كه جنبه حقوقی و صنفی دارد اما مهم این است كه مسئولیت های دیگر همه برعهده انجمن ها است. البته تنها شرط اداره كل هنرهای تجسمی برای برگزاری دوسالانه مجسمه سازی تهران این است كه این بینال برای همه مجسمه سازان قابل حضور باشد.
بخشی در پاسخ به پرسشی درباره محدودیت در تعداد آثار و نمایش آنها اظهار داشت: ما محدودیت زمان اجرا داریم و فكر نمی كنم با عنایت به فضای باغ كتاب شاهد محدودیت تعداد آثار باشیم البته محدودیت ما برای پذیرفتن كارها، بودجه مان است و اهتمام می نماییم با عنایت به مشكلات اقتصادی، از مشاركت ها نیز حداكثر بهره را ببریم. با این وجود شاهد حضور حدود ۸۰ اثر از مجسمه سازان خواهیم بود.
دبیر دوسالانه ملی مجسمه سازی تهران در پاسخ به پرسشی در خصوص اینكه اگر با آثاری مواجه شویم با آن چیزی كه در نظر داشتیم متفاوت می باشد یا درانتها فرآیند خلق، شكست بخورند، اظهار داشت: تلاش داریم در دوسالانه هشتم فرآیند خلق اثر را به نمایش بگذاریم و امكان دارد زحمت هنرمند در انتهای كار به شكست بیانجامد اما ترجیح من این است با اجازه انجمن این آثار را هم به نمایش بگذاریم.
عباس مجیدی درباره نمایش این آثار نظر مثبت داد و اظهار داشت: ماندگاری اثر مهم نیست اما ماندگاری ایده برای ما مهم می باشد هنرمند با این آگاهی كه اثرش به بینال می آید كار می كند نه بعنوان اثری كه می خواهد فروخته شود.
منبع: آبنما كار
About the Author
