به گزارش آبنما کار به نقل از خبر آنلاین به نقل از گاردین، هلن کماک هنرمند برنده جایزه ترنر که به بیان یک «دروغ آشکار» درباره ی وینستون چرچیل در یک اثر ویدیویی در گالری ملی پرتره لندن (NPG) متهم شده است، از اثر خود دفاع کرده و گفته هدف او ایجاد «گفت وگو» درباره ی شخصیت های حاضر در مجموعه این گالری بوده است.
اثر ویدیویی ۴۰ دقیقه ای هلن با عنوان «تسلیم ناپذیر» حال در مرکز جنجالی قرار گرفته که به نقش چرچیل در قحطی بنگال در سال ۱۹۴۳ مربوط می شود.
کَمّاک که راوی اثر هم هست، در قسمتی از آن به لشکرکشی های الیور کرامول در ایرلند اشاره کرده و می گوید: «او مردم را بطور جمعی از گرسنگی کشت؛ چیزی شبیه به گرسنگی دادن عمدی جمعیت هند توسط وینستون چرچیل.»
لرد رابرتز از بلگراویا ــ زندگی نامه نویس چرچیل ــ در نامه ای خطاب به مدیران گالری ملی پرتره که به امضای بالاتر از ۵۰ عضو مجلس اعیان رسیده، این ادعا را «دروغی آشکار» خوانده و این فیلم را «بیانیه ای ایدئولوژیک و جهت دار» توصیف کرده است.
این اثر همین طور از طرف روزنامه تلگراف مورد انتقاد قرار گرفته و این روزنامه ادعای کَمّاک بر اساس نقش چرچیل در ایجاد قحطی را «نادرست» دانسته است.
کَمّاک در اطلاعیه ای به گاردین نوشته است: «این اثر به نقش تاریخی پرتره ها و اهمیت امروز آنها می پردازد. بررسی می کند چه کسانی مورد تجلیل قرار می گیرند و چه کسانی نه؛ روایت چه کسانی گفته می شود و چه کسانی نادیده گرفته می شوند… و این که تاریخ چه طور ساخته و سپس تثبیت می شود. این یک مستند نیست، بلکه اثری خلاقانه است که در جواب گالری ملی پرتره، مجموعه و بایگانی آن به ایده ها و افکار می پردازد.»
نقش چرچیل در قحطی بنگال ــ که در آن حدود ۳ میلیون نفر در شرق هند جان باختند ــ بازهم موضوعی به شدت مورد اختلاف میان مورخان است.
برخی محققان سیاستهای چرچیل را عامل تشدید قحطی می دانند، در صورتیکه مدافعان او تاکید دارند این بحران غیرعمدی بوده و او از وضعیت واقعی منطقه آگاهی نداشته است. گروهی دیگر هم خشکسالی و شرایط جنگی را عامل اصلی می دانند و می گویند چرچیل بعد از آگاهی از بحران اقداماتی برای امدادرسانی انجام داد.
تلگراف این قحطی را «کمبود مرگبار غذا ناشی از بلایای طبیعی که با سوءمدیریت محلی و مشکلات تامین در زمان جنگ تشدید شد» توصیف کرده است.
با این وجود، برخی دیگر از مورخان استدلال می کنند چرچیل هشدارها درباره ی کمبود برنج را نادیده گرفته و در جریان جنگ، انتقال مواد غذایی به دیگر بخش های امپراتوری بریتانیا وضعیت را وخیم تر کرده است.
قبل از احتمال حمله ژاپن به هند در سال ۱۹۴۲، چرچیل دستور ذخیره سازی مواد غذایی برای ارتش را صادر کرد؛ اقدامی که یک سال بعد به تشدید قحطی انجامید و بزرگ ترین تلفات جانی بریتانیا در جنگ جهانی دوم را رقم زد. تلاشهای امدادی تا پایان ۱۹۴۳ شروع شد، اما تا آن زمان شمار قربانیان خیلی بالا رفته بود.
کَمّاک جدید ترین هنرمند سیاه پوست بریتانیایی است که هدف رسانه های راست گرای این کشور قرار گرفته است. قبل تر هم میسان هریمن، رئیس ساوت بنک، به انتشار «نظریه های توطئه یهودستیزانه» متهم شده بود، چونکه توییتی درباره ی کمبود پوشش رسانه ای حمله ای در گولدرز گرین بازنشر کرده بود.
در دسامبر ۲۰۲۵ هم گزارش شد که پرتره ای از ملکه الیزابت دوم اثر دیوید بیلی از وزارت خارجه بریتانیا حذف و با اثری از لری آچیامپونگ با پرچم پان آفریقایی جایگزین شده است. آچیامپونگ در آن زمان گفت این واکنش ها ناشی از افزایش احساسات ضد مهاجرتی در تعدادی رسانه هاست.
هنرمندانی که بصورت ناشناس با گاردین صحبت کرده اند، این جنجال را تلاشی برای «ساکت کردن هنرمندان و نهادها» دانسته و آنرا قسمتی از یک «نبرد سیاسی گسترده تر» توصیف کرده اند.
گالری ملی پرتره اعلام نموده نامه لرد رابرتز را دریافت کرده و به آن پاسخ خواهد داد، اما تا حالا هیچ شکایت عمومی درباره ی این اثر ثبت نشده است. این اثر که در سال ۲۰۲۳ سفارش داده شده، تا ماه آگوست در گالری نمایش داده می شود.
کَمّاک همین طور گفته است: «گالری ملی پرتره یک منبع عمومی خیلی مهم است و باید به گفت و گو درباره ی آثار و اهمیت تاریخی آنها ادامه دهد.»
این گالری هم در اطلاعیه ای اعلام نموده است: «این اثر توسط خود هنرمند خلق و روایت شده و شامل تأملات شخصی او درباره ی رویدادهای تاریخی و معاصر است.» این نهاد اضافه کرد: «ما از آزادی بیان هنری حمایت می نماییم، هرچند لزوماً دیدگاه های طرح شده توسط هنرمندان را تأیید نمی نماییم.»
منبع: آبنما کار

