آبنما كار: كیوریتور نمایشگاه عكس عصیان، معتقد می باشد این نمایشگاه رخوت جامعه عكاسی را به چالش می كشد و گروه ققنوس هنر در مورد مباحثی صحبت می كند كه به ندرت در جامعه ایرانی اتفاق می افتد.
به گزارش آبنما كار به نقل از مهر، نمایشگاه گروهی عكس «عصیان» از روز ۴ بهمن با نمایش آثاری از سارا تهرانی، نسیم فراستی، پروانه عباسی، جواد تبریزچی، ابراهیم عابدزاده، حسین عادل خانی، احسان مرادی و ایمان نخشه به كیوریتوری علی تابش نیا در گالری صا اجرا شد. هنرمندانی كه در این نمایشگاه آثار خودرا به نمایش گذاشتند، همگی عضو گروه ققنوس هنر هستند كه به روشی نوین در عكاسی اعتقاد دارند و برای توضیح این شیوه نوین، شب گذشته ۷ بهمن برخی از اعضای این گروه به همراه علی تابش نیا در نشستی، به تحلیل و توضیح این شیوه عكاسی برای حاضران پرداختند.
علی تابش نیا در ابتدای این جلسه كه شكل نقد و بررسی به خود گرفت، درباره آثار و نحوه تولید آنها اظهار داشت: عكسهایی كه در نمایشگاه می بینید، حاصل فرآیند ۴ ساله ای است كه هشت هنرمند گروه ققنوس هنر آنرا آغاز نموده و به سرانجام رساندند و همگی آنها، به اندازه یك گالری كار برای ارائه دارند اما تصمیم گرفتیم كه این نمایشگاه را به صورت گروهی برگزار نماییم.
به این فكر كردیم در دنیای امروز با پیچیدگی هایی كه دارد، شیوه های رایج و سنتی عكاسی جوابگوی بیانی ما نیست و در جایی باید بیان خودرا با سبك های هنری تغییر دهیم به همین دلیل، كوشیدیم با آگاهی قبلی سبك های مختلفی را در عكاسی وارد نماییم
وی در ادامه توضیح داد: در جمع دانشجویان عكاسی درباره سبك های مختلف هنری و خصوصاً نقاشی صحبت می كردیم گرچه عده ای هم بودند كه این كار را بی فایده می دانستند. در كنار كلاس دانشگاهی، المان های مختلف را تجربه كردیم و حتی با مطالعه فلسفه، جامعه شناسی و روانشناسی، به تجربه سبك های مختلف هنری پرداختیم. در نهایت به این فكر كردیم در دنیای امروز با پیچیدگی هایی كه دارد، شیوه های رایج و سنتی عكاسی جوابگوی بیانی ما نیست و در جایی باید بیان خودرا با سبك های هنری تغییر دهیم به همین دلیل، كوشیدیم با آگاهی قبلی سبك های مختلفی را در عكاسی وارد نماییم.
تابش نیا اشاره كرد: اثر هنری حضور تفكر است، یعنی از نظر ما اندیشه و تفكر خودش اثر هنری است و در این نمایشگاه هنرمند با تفكر و شور هنری كه داشته و جهان بینی اش نسبت به جامعه، مبادرت به خلق اثر كرده است كه در واقع این نمایشگاه، چكیده بیان تفكری هنرمندان است.
وی تصریح كرد: شور هنری كه در مورد آن صحبت كردم، در این نمایشگاه تبدیل به عكس شده است كه می تواند در مخاطب ادراك حسی و دیدگاه های تفكری متفاوت ایجاد كند. ما منتظر تعریف یا تمجید نیستیم، از دریافت انتقادات تند هم ترسی نداریم و حتی درصدد توجیه هم برنخواهیم آمد بلكه مطمئن هستیم با تبادل اندیشه به كارهای بهتری می رسیم و البته در صورت نیاز در ارائه توضیحات تلاش می نماییم.
كیوریتور نمایشگاه عكس «عصیان» در ادامه در مورد دلیل انتخاب عنوان «عصیان» برای نمایشگاهی كه آثارش بیشتر نمایش دهنده استحاله انسان امروز در شرایط اجتماعی است، اظهار داشت: پایه گذاری گروه ققنوس و این نمایشگاه ضمن اینكه برمبنای تفكر شخصی است، در عین حال برداشتی از جامعه عكاسی ایران نیز دارد. ما معتقدیم به رغم رویدادهای متنوع هنری در كشور در عرصه عكاسی، سردمداران و پیشكسوتان در بازدهی كاری شان پیشرفتی ندارند و از دید ما حداقل طی ۲۰ سال اخیر، شاهد حركتی كه با هنر و اندیشه جهانی درگیر باشد نیستیم. ما به صورتی رخوت جامعه عكاسی را به چالش كشیده ایم و گروه ققنوس هنر در مورد مباحثی صحبت می كند كه به ندرت در جامعه ایرانی اتفاق می افتد، چونكه فكر می نماییم در هر عرصه و دوره ای اگر اتكای ما بر اساس نظریات قدیمی باشد، كار خاصی نمی توانیم انجام دهیم.
وی اضافه كرد: می خواستیم بگوییم كه می توانیم سبك جدیدی را برمبنای بیان هنرمندانه پیدا نماییم كه بیان كننده تفكر هنرمند باشد.
تابش نیا درباره تكنیك به كار رفته در خلق آثار این نمایشگاه نیز توضیح داد: در خلق این آثار از تكنیك های مختلفی بهره گرفته شده است، حتی سبك های مختلفی همچون امپرسیونیت و اكپرسیونیست را هم می توان در این آثار دید اما قانون گروه ققنوس، ثبت عكس با یك شاتر است و هر نوع تلاشی برای ثبت عكس با یك كلیك دوربین و بدون فتوشاپ آزاد است. چهار سال پیش كه این كار و حركت آغاز شد كارهای خوبی به ثبت نمی رسید اما با این سبك به تدریج، ارتباط بهتری برقرار كردیم.
سردرگمی و پریشانی می تواند مقدمه عصیان باشد، عصیانی كه اتفاقاً جامعه ما به آن نیاز دارد كه البته باید در درون افراد رخ دهد تا به وضعیت روشنی برسند.
احسان مرادی از عكاسان این نمایشگاه نیز در سخنانی اظهار داشت: سردرگمی و پریشانی می تواند مقدمه عصیان باشد، عصیانی كه اتفاقاً جامعه ما به آن نیاز دارد كه البته باید در درون افراد رخ دهد تا به وضعیت روشنی برسند. خیلی از بازدیدكنندگان از این نمایشگاه بیان كرده اند كه اتفاقاً این عصیان را در آثار دیده و درك كرده اند. نمایشگاه با این دیدگاه بود كه عصیان درونی هنرمند را نشان دهد و نمی خواستیم عصیان جامعه را نمایش دهیم.
وی درباره ارتباط سردرگمی و عصیان در عكس ها، بیان كرد: در فرآیند زمانی هستیم كه به عصیان نیاز داریم و تنش ها در عكس ها انتقال پیدا كرده است و مخاطب سركشی را حس می كند. سردرگمی فاصله بسیاری با عصیان ندارد و مطمئناً از سردرگمی به عصیان می رسیم.
حسین عادل خانی در پاسخ به پرسشی در مورد اینكه چرا در این نمایشگاه برخی كارها در فضای فردی است و برخی دیگر جمعی، اظهار داشت: ما پیش از اینكه عكس بگیریم نگاه می نماییم، درك می نماییم و بعد آنرا ثبت می نماییم اما همیشه برای من سوال بود كه چرا در حالت عادی و زمان هایی غیر از موقع عكاسی، نسبت به هم و موضوعات اجتماعی این همه بی تفاوت هستیم بنا بر این وقتی عكسی ثبت می شود فكری را در مخاطب ایجاد كند. این افراد هستند كه جامعه را می سازند، پس پراكندگی و آشفتگی فردی را در جامعه هم می توان دید و بالعكس.
ایمان نخشه دیگر هنرمند حاضر در این جلسه هم درانتها نشست اظهار داشت: در واقع انسان از منظر ۸ هنرمند موضوع این نمایشگاه است. این در حالیست كه ما نخواستیم هر كدام به صورت مجزا، استیتمنتی برای حضور در نمایشگاه ارائه نماییم چوی جای آن نبود. كارهای من به پریشانی انسان امروز می پردازد و معتقدم كه در دوره ای هستیم كه بین بدی و خوبی مانده ایم و اشتباه است كه فكر نماییم حد وسطی هم وجود دارد. من نمی توانم به خودم بطور قطع بگویم خوب یا بد. البته فكر می كنم چیزی كه مهم می باشد، این است كه سرگشتگی و خوددرگیری سبب می شود انسان یك پله جلو برود.
منبع: آبنما كار
About the Author
