آبنما كار: پژوهشگران انگلستانی ثابت كردند، بقایای انسان هایی كه تصور می شد به دوره رومی تعلق دارند، بسیار قدیمی تر از آنچه كه پیش تر تصور می شد هستند و درحقیقت به اواسط عصر حجر باز می گردند.
به گزارش آبنما كار به نقل از ایسنا و به نقل از انشنت اوریجینز، این استخوان ها كه به دوران میان سنگی باز می گردند به هفت فرد مختلف از گروه های سنی مختلف تعلق دارند. این استخوان ها برای نخستین بار در دهه ۶۰ میلادی و در یك غار در نزدیكی «بریج واتر» كشف شدند.
این استخوان ها برای مدت طولانی در دو جعبه مقوایی نگهداری می شدند و به نظر نمی رسد قبل از آن كه باردیگر در مركز میراث «سامرست» باردیگر كشف شوند، هیچ گونه تحقیق وبررسی روی آنها صورت گرفته باشد. گمان می رود این استخوان ها قبل از آن كه مفقود شوند بین برخی از موزه ها جا به جا شده باشند. این استخوان ها، بنا به دلایلی همراه با دیگر آثاری كه از غار كشف شدند در اسناد موزه ها به ثبت نرسیدند.
پژوهشگران از روش تاریخ گذاری رادیوكربن برای تعیین قدمت این استخوان ها استفاده كردند و نتیجه تحقیقات آنها نشان داد، استخوان هایی كه پیش تر تصور می شد به دوره رومی تعلق دارند در حقیقت ۹۰۰۰ سال قدمت دارند؛ این یعنی بقایای این افراد به دوران میان سنگی یا اواسط عصر سنگ متعلق می باشد.
انسان های دوره میان سنگی، ابزارهای سنگی تیز را گسترش دادند و بعدها از ابزارهایی به شكل تبر استفاده كردند. شواهد از آن حكایت می كند كه مردمان دوره میان سنگی از برنامه مهاجرت های فصلی پیروری می كردند و در جوامع كوچك حدودا ۴۰ نفری زندگی می كردند.
كشف بقایای انسان های دوران میان سنگی اتفاق نادری شمرده می شود. اهمیت این اكتشاف را با كشف «مرد چدار» – قدیمی ترین اسكلت كامل یك انسان در بریتانیا – می توان برابر دانست.
منبع: آبنما كار
About the Author
