آبنما كار: دبیر اجرایی جشنواره موسیقی كلاسیك ایرانی بعد از انتشار توضیحات مدیركل سابق دفتر موسیقی وزارت ارشاد درباره دلیلهای توقف فعالیت های این رویداد، متنی را منتشر نمود.
به گزارش آبنما كار به نقل از مهر، امیر مردانه دبیر اجرایی جشنواره موسیقی كلاسیك ایرانی بعد از انتشار تازه ترین توضیحات علی ترابی مدیركل سابق دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی متن دیگری را در پاسخ به این اظهارات منتشر نمود.
در متن امیر مردانه كه برای انتشار در اختیار خبرگزاری مهر قرار گرفته، آمده است؛
«به نام دوست / بعد از اظهارات مورخه ۱۵ تیرماه ۹۸ مدیركل محترم سابق دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد جناب آقای ترابی در چارچوب جوابیه ای بر مصاحبه اخیر بنده با خبرگزاری محترم مهر در تاریخ ۱۲ تیرماه امسال درباب سوژه عدم حمایت دفتر موسیقی از سومین جشنواره موسیقی كلاسیك ایرانی در دوره مدیریت ایشان، ذكر نكاتی، جهت رفع شبهات مطرح شده توسط ایشان و نگاشتن چند سطری ضروری می نمود كه اگر اظهارات و عملكرد ایشان با منافع جامعه موسیقی مرتبط و در تضاد نبود، ترجیج حقیر؛ یقیناً سكوت اختیار كردن بود.
پیش از هر چیز جهت آگاهی هر چه بیشتر اذهان عمومی جامعه موسیقی لازم است كمی از ظرفیت ها و پتانسیل به وجود آمده در جشنواره موسیقی كلاسیك ایرانی كه متأسفانه در سال ۱۳۹۷ بیشتر به سبب اعمال سلیقه شخصی ایشان برگزار نگردید، ذكر شود:
جذب ۳۰۰ هنرمند در دو دوره
جشنواره موسیقی كلاسیك ایرانی در دو دوره فعالیت در سال ۹۵ و ۹۶ با جذب قریب بر ۳۰۰ هنرمند فعال از سراسر كشور، با ایجاد فضایی جهت حضور مستقل و غیر رقابتی برای تعداد زیادی از برگزیدگانجشنواره ملی جوان (كه از نظر كارشناسان و دبیر محترم جشنواره جوان بعد از اختتام جشنواره به حال خود رها می شوند) با حمایت و حضور پیشكسوتان این حوزه همچون اساتید داریوش طلایی، داریوش پیرنیاكان، داوود گنجه ای، علی اكبر شكارچی، حمیدرضا نوربخش، سید رضا طباطبایی، هادی منتظری و همین طور اعضای شورای هنری و پژوهشی در تالار رودكی برپا شد.
جشنواره ای تخصصی در حوزه موسیقی كلاسیك ایران، برای نسل میانی كه عملاً در جهت ایجاد حلقه مفقوده بین جشنواره موسیقی فجر و جشنواره موسیقی جوان طراحی شد. جشنواره ای كه ضمن بهره مندی از حمایت های مادی و معنوی از طرف دولت، كلیه ساختار هنری را، هم در بُعد شكل گیری و هم در امور اجرایی به بخش خصوصی كه در حقیقت به خود جامعه موسیقی واگذار نمود كه متأسفانه در دوره مدیریت جناب ایشان بودجه مورد نیازش تأمین نشد و برگزار نشد؛ جشنواره ای كه مدیر اجرایی و شورای سیاست گزاری آن با حكم رسمی مدیریت وقت دفتر موسیقی منصوب شدند و مبلغ ۲۵۰ میلیون تومان در سرفصل بودجه معاونت هنری برایش تخصیص داده شد كه جناب آقای ترابی مدیریت سابق دفتر موسیقی، كه در آن زمان عضو هیأت مدیره انجمن موسیقی و مشاور نظارت و برنامه ریزی معاونت محترم هنری بودند و كاملاً در جریان میزان تخصیص بودجه جشنواره بوده اند كه چه بسا با كارشكنی های آن روزها، اگر پیگیری های لازم عوامل اجرایی و نامه سرگشاده هنرمندان و شركت كنندگان جشنواره و همكاری مدیر عامل انجمن موسیقی (كه بعد از ۷ ماه از اختتام جشنواره هنوز حق الزحمه این عزیزان پرداخت نگردیده بود) نبود چه بسا هیچ گاه پرداخت نمی شد.
كدام جشنواره خصوصی؟ كدام جشنواره مستقل؟
در قسمتی از جوابیه ای كه جناب ترابی در مورد «جشنواره مستقل» و «جشنواره بخش خصوصی» مرقوم فرموده بودند، لازم به ذكر است كه در هیچ یك از مصاحبه ها و از هیچكدام از دست اندركاران برگزاری جشنواره همچین ادعایی صورت نگرفته كه جشنواره برای بخش خصوصی است. بلكه بارها عنوان گردیده با «مشاركت بخش خصوصی» و همین طور عنوان «مستقل» به مدلول استقلال برگزاركنندگان و شوراهای هنری جشنواره از هر گونه پیشنهاد و یا احیاناً فشار بیرونی درباب اجرای تصمیمات گرفته شده در شورای سیاست گذاری است.
در این جشنواره فقط و فقط امور اجرایی آن هم با نظارت (در بخش كیفی و مالی) بخش دولتی به بخش خصوصی واگذار گردیده، و این نكته قابل تاكید است كه، اگر قرار نبود بخش قابل توجهی از بودجه این جشنواره توسط دفتر موسیقی تأمین گردد؛ دیگر ضرورتی بر صادر شدن احكام مربوطه در بخش های ذكر شده نبود.
طبیعی است هنگامی كه دفتر موسیقی (در دوره جناب آقای طالبی طبق ماده ۱۳ فصل دوم راهبردها و فناوری انجام وظایف دولت درباب تصدی امور اجتماعی و فرهنگی-خدماتی با رعایت اصول بیست و نهم و سی ام قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران بوسیله توسعه بخش خصوصی و نهادها و مؤسسات غیردولتیِ تعیین صلاحیت شده با حمایت دولت و واگذاری مدیریت واحدهای دولتی به بخش تعاونی و خصوصی و نهادها و مؤسسات عمومی غیر دولتی با پرداخت تمام و یا قسمتی از هزینه سرانه خدمات) حمایت كامل خودرا از این رویداد هنری اعلام می نماید همراه با حمایت، نظارت بر كیفیت و تعیین سیاست گذاری جشنواره را با دعوت از اساتید و بزرگانی چون مجید كیانی، علی اكبرشكارچی، حمیدرضا نوربخش، سیامك جهانگیری انجام داده تا جشنواره در ادامه مسیر هنری خویش هرچه قوی تر حركت كند.
هزینه برگزاری حداقل ۳ برابر بودجه مصوب بود!
با نگاهی به جدول دو دوره برگزاری این جشنواره همه دلسوزان این حوزه تأیید می كنند كه هزینه برگزاری این جشنواره حداقل ۳ برابر مبلغ درنظر گرفته شده دفتر موسیقی (۲۵۰ میلیون تومان) بود كه اگر اعتبار و اعتماد به بخش خصوصی نبود، چگونه یك گروه در جشنواره فجر با قرارداد ۲۰ تا ۲۵ میلیون تومان در جشنواره موسیقی كلاسیك ایرانی با كمتر از یك سوم هزینه شركت می كرد. آیا اگر اعتبار و امكان تهاتر با بخش خصوصی برای هنرمندان مقدور نبود چگونه این قراردادها با یك سوم میزان اصلی قرارداد صورت می گرفت. آیا نه اینكه امروزه در امور مالی بخش بسیار زیادی از مراودات مالی برمبنای تهاتر طرفین قراردادها صورت می گیرد!
جناب ترابی به واسطه سابقه طولانی در حوزه های مدیریتی در معاونت هنری خود بیشتر مستحضر هستند كه جدا از بروكراسی های اداری، پشتیبانی از رویدادی همانند «جشنواره موسیقی كلاسیك ایرانی» جزو وظایف ذاتی دفتر موسیقی می باشد؛ همانطور كه در جدیدترین حكم وزیر محترم ارشاد به مدیركل محترم جناب الهیاری آمده است: «امید می رود با استعانت از خداوند متعال و در تعامل با اهالی هنر نسبت به تقویت و گسترش موسیقی ایرانی و بهره گیری از آن در دیپلماسی فرهنگی و هنری جمهوری اسلامی ایران موفق وموید باشید». نكات قابل تأملی همچون «تأمل با اهل هنر» و «تقویت و گسترش موسیقی ایرانی» كه كمبود آن در دوره مدیریت ایشان بسیار احساس می شد و چه بسا با تعطیلی این رویداد به تضعیف این حوزه بیشتر كمك كرد. سوال اینجاست كه چرا آقای ترابی در كاركرد بودجه ای كه برای هنرمندان موسیقی در برنامه بودجه دولت در نظر گرفته شده كه حق هنرمندان مظلوم و بی ادعای این حوزه است بیشتر میل به ذخیره این منابع به سمت خزانه دولت دارند تا هنرمندان…!؟
طبق فرمایشات جناب ترابی درباب پیشنهاد ایشان نسبت به برگزاری دوره سوم جشنواره با تأمین فقط اجاره بهای سالن توسط دفتر موسیقی (ولاغیر، كه در صورتجلسه جلسه مذكور موجود است) كه تقریباً یك دهم بودجه در نظر گرفته شده سال قبل می باشد اگر این پیشنهاد اقدام محترمانه نسبت به تعطیلی این جشنواره نیست پس چیست؟ آیا این مواردی كه اشاره فرمودند بیشتر فرار رو به جلو نیست؟
در قسمتی از سخنان ایشان ذكر مبلغ ۲۵۹ میلیون تومان بعنوان هزینه برگزاری جشنواره و دستمزد عوامل اجرایی تا سقف ۱۵ میلیون تومان، لازم به ذكر است بالاترین عضو اجرایی جشنواره خود حقیر می باشم كه برای حق الزحمه مبلغ ۷ میلیون و۵۰۰ هزار تومان تعیین شد برای حداقل ۶ ماه پیگیری و تلاش صادقانه جهت برگزاری جشنواره تا اعلام وصول و احقاق حقوق هنرمندان حاضر در جشنواره (كه پس از ۹ ماه صورت گرفت) كه در آخر انجمن موسیقی بعد از كسر مبالغ ابزار و وسایل دبیرخانه و لوازم خریداری شده جهت برگزاری جشنواره كه توسط انجمن پذیرفته نشده بود و به بنده عودت داده شد تقریباً مبلغ ۲ میلیون تومان است. كه در نهایت مجموع كلیه مبالغ هزینه شده برای برگزاری جشنواره بازهم، حداقل ۱۰ درصد از سرفصل بودجه این جشنواره (مبلغ ۲۵۰ میلیون تومان در نظر گرفته شده بود) پایین تر است.
مطلبی از استادی گرانقدر ذكر می كنم كه می فرمود: خدا سایه بخش خصوصی را بر سر فرهنگ و هنر این مملكت مستدام بدارد. درانتها ضمن آرزوی اعتلای هنر و حفظ عزت و شأن هنرمندان، بابت طولانی شدن این متن عذرخواهی و قضاوت را به اذهان عمومی جامعه موسیقی واگذار می نمایم.
منبع: آبنما كار
About the Author
