به گزارش آبنما كار نصرالله افجه ای هنرمند پیشكسوت حوزه نقاشی خط ضمن اشاره به این كه بیشتر سفارش كارهایش از خارج از كشور است، دلیل این اتفاق را عدم توجه به اقتصاد هنر در داخل كشور دانست.
به گزارش آبنما كار به نقل از مهر، هنر خوشنویسی هنری دیرینه و ریشه دار در فرهنگ و هنر ایران زمین است. هنری كه طی سال ها ممارست خوشنویسان، به جایگاهی غیرقابل انكار در جهان پهناور هنر رسیده و از آنجائیكه خلاقیت از دل ریشه ها زاده می شود، در سال های اخیر با خلاقیت هنرمندان نامی از تركیب خط و نقاشی هنری خلق شد كه «نقاشی خط» نام گرفت.
هر چند بیشتر هنرمندان این رشته پا در هنر نقاشی دارند اما در هر صورت «نقاشی خط» جلوه دیگری از بروز خط روی بوم است و حتی اگر هنرمند به خط بعنوان عنصری صرفاً بصری نگریسته باشد، باز نزد مخاطب این جلوه بصری تداعی خط خوش فارسی است.
نصرالله افجه ای از پیشكسوتان نقاشی خط كه در این حوزه هنرمندی نامدار است در گفتگو با خبرنگار مهر با تاكید بر اینكه حوزه كاری وی نقاشی است اما زیربنای كار وی خوشنویسی به حساب می آید، درباره بازار اقتصادی این روزهای این هنر اظهار داشت: البته من چون طبق یك روال خاص كار می كنم همیشه سفارش دارم اما می توانم بگویم جریان های داخلی كمتر برای سفارش رجوع می كنند و بیشتر از كشورهای آسیایی، آفریقایی و آمریكایی سفارش هایی دارم. در این سال ها همیشه مشغول به كار بوده ام و باید روزی ۶ تا ۸ ساعت كار كنم. گاهی هم برای حراج ها كاری انجام داده ام.
هنرمندانی كه بیرون از مرزها شناخته شده تر هستند
وی افزود: می توانم بگویم این روزها این حوزه رونق زیادی ندارد و كسانی كه در حوزه نقاشی خط كار می كنند و عموماً هم خارج از حوزه خوشنویسی كار می كنند و گرایششان به سمت نقاشی بیشتر است، محدود هستند اما اغلب آنها در بیرون از مرزها بسیار شناخته شده هستند؛ مانند استاد احصایی، استاد رسولی و…
ما دلبسته این وطن هستیم و هر جا هم برویم سنت و خط ایرانی را سوغات می بریم و در كوشش برای گسترش این هنر هستیم. در داخل هم كوشیده ایم دیدگاه مردم را نسبت به هنر و كاربرد خط در نقاشی رشد دهیم افجه ای درباره اینكه چرا جلوه نمایشگاهی این هنر و یا هنر خوشنویسی در ایران كم است، بیان كرد: من هیچ تحلیل خاصی در این باره ندارم. فقط می دانم كه ما دلبسته این وطن هستیم و هر جا هم برویم سنت و خط ایرانی را سوغات می بریم و در كوشش برای گسترش این هنر هستیم. در داخل هم كوشیده ایم دیدگاه مردم را نسبت به هنر و كاربرد خط در نقاشی رشد دهیم. اما اگر من امروز بیشتر سفارش هایم برای خارج از كشور است برای این است كه در كشورمان گالری ها خیلی پذیرش روی این مورد ندارند. در حوزه اقتصادی هم هنرمند و هم گالری دار نیاز به فروش اثر دارد تا منافعی متوجه هر دو شود و متأسفانه خریدار این هنر در داخل كشور كم است. حتی خریدار خوشنویسی هم خیلی كم است در صورتی كه هنر دیرینه ماست.
این استاد نقاشی خط با اشاره به اینكه آیا در این سال ها بر شمار مجموعه داران یا خریداران این هنر اضافه شده است، اظهار داشت: ببینید یك قشری هستند كه سرمایه دارند و سرمایه هایشان را به آبراه های دیگری جز هنر سوق می دهند حالا یا هنر را دوست ندارند و یا متوجه این نیستند كه این بخش هم نوعی سرمایه گذاری امن است و یا روی توجیه آنها كار نشده است. متأسفانه هم اكنون كسی كه یك میلیارد تومان پول دارد روی ملك سرمایه گذاری می نماید تا بیاید روی هنر سرمایه گذاری كند.
وی افزود: برای فرد خارجی اما هم اكنون خرید اثر ایرانی همچنان باارزش است چون دلار خویش را به ریال تبدیل می كند و از ما به ریال خرید می كند كه برای او ارزان تمام می شود و بعد در آن سوی دنیا با دلار و با سود بسیار بالا می فروشد.
از ارزش افزوده «هنر» بی خبریم
افجه ای با اشاره به اینكه گلایه ای از كسی ندارد در عین حال اظهار نمود: مدیران باید از هنرمندان و هنر حمایت كنند و اصل وظیفه آنها همین است اما این اتفاق نمی افتد. كاری كه من ۲۵ سال پیش در امارات فروختم به قیمت ۵۰ هزار تومان امروز بیشتر از ۵۰۰ میلیون تومان قیمت دارد و این ارزش افزوده هنر است كه متأسفانه خیلی از آن بی اطلاع هستند.
وی با اشاره به اینكه كارهایش در چارچوب ریزنویسی است و هر تابلوی وی دو ماه زمان می برد، اظهار داشت: ما هنرمندان كار خویش را می نماییم و هر كدام راه خویش را برای فروش آثار داریم ولی این به معنای میلیاردر بودن ما نیست. حتی در این سن و سال كسی مشوق ما هم نیست. من بیشتر نگران جوان هایی هستم كه با تب و تاب وارد هنر می شوند و هم راهنمای كمی دارند و هم روی آنها سرمایه گذاری نمی گردد.
به كپی كاران اعتراض نكردم
این هنرمند افزود: نكته ای هم وجود دارد و آن اینكه مثلاً در انجمن خوشنویسان افراد بسیاری دوره می بینند و فكر می كنند می توانند وارد حوزه نقاشی خط شوند اما واقعاً این دو حوزه كاملاً از یكدیگر مجزاست. من نشان درجه یك خوشنویسی دارم ولی نقاشی خط ربط زیادی به خوشنویس بودن ندارد. هنرمند نقاشی خط طرز فكر خویش را با استفاده از خطوط بیان می كند و این ربطی به تعلیم خوشنویسی ندارد اما این مورد نیاز به راهنمایی جوانان دارد. ضمن اینكه كپی هم زیاد شده است. خیلی ها خواسته اند از روش من تقلید كنند و موفق نبوده اند. من اعتراضی نكردم تا به خودشان ثابت شود باید راه خودشان را پیدا كنند.
وی در ادامه با اشاره به برگزاری حراج باران در اسفند سال قبل كه در حوزه آثار هنری مربوط به خط و خوشنویسی بود بیان كرد: این اتفاق در بلند مدت می تواند مؤثر باشد و برای ایجاد بازار اقتصادی در این عرصه كمك نماید اما باید تفكر كسی كه خرید مثلاً فرش یا ملك را تنها راه سرمایه گذاری می داند تغییر داد. مجموعه دارانی كه هنر را درك كرده اند دیگر وارد این وادی شده اند؛ حالا باید افراد جدیدی را جذب این بازار كرد.
وی در انتها اظهار داشت: برگزاری حراج های هنری می تواند راهی برای جذب سرمایه داران جدید و حتی مردم عادی با سرمایه اندك به سمت هنر باشد. خصوصاً هنر خوشنویسی كه در كشور ما هنر گرانی نیست و باید بعد از این همه سال قدمت بتواند در بازار هنر برای خودش جایگاهی داشته باشد.

