آبنما كار: در نشست مشتركی كه با حضور بهروز عمرانی، سرپرست پژوهشگاه و محمدرضا عصاری، رئیس دانشگاه صنعتی جندی شاپور صورت گرفت، بر لزوم عقد تفاهم نامه همكاری های مشترك بین پژوهشگاه و دانشگاه صنعتی جندی شاپور توافق شد.
به گزارش آبنما كار به نقل از ایسنا، به نقل از روابط عمومی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، در این نشست همین طور بر اهمیت بازشناسی، حفاظت، معرفی و ارتقای معیارهای گردشگری در محوطه جندی شاپور تاكید و قرار شد تا گروه نقشه برداری دانشگاه صنعتی جندی شاپور با بهره گیری از اساتید مجرب مبادرت به نقشه برداری كل محوطه كنند.
در این نشست همین طور نسبت به حضور فعال پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری در فصل جدید جستجوهای جاری و تخصیص بخشی از اعتبارات لازم از طرف استان خوزستان، تاكید شد.
بر اساس اطلاعات متون تاریخی؛ جندی شاپور یكی از چهار شهر مهم تاریخی در خوزستان بوده كه احیانا در اوایل دوره ساسانی تولید شده است. این شهر در عصر ساسانی و سده های اولین اسلامی بعنوان یكی از كانون های مهم سیاسی، تحولات علمی، اجتماعی و فرهنگی مطرح بود.
نخستین مطالعات باستان شناختی در این محوطه در سال ۱۹۶۳ میلادی توسط هیات آمریكایی به سرپرستی “رابرت مك آدامز” و “دانالد هنسن” از جانب موسسه شرق شناسی دانشگاه شیكاگو صورت گرفته است. بیشتر توصیف ها و تعبیرات درباره شهر موسوم به جندی شاپور هنوز برخاسته از مطالعات سیاحان و محققین متاخر خصوصاً نقشه های انتشار یافته از طرف آدامز و هنسن است، با این وجود كار بنیادی آدامز و هنسن كاستی های فراوانی دارد كه علت آن بیشتر به اطلاعات و مواد در اختیار آنها باز می گردد.
از طرفی، تعیین عرصه و حریم این محوطه با دقت انجام نشده است و به سبب اشتباهات و بی دقتی در بعضی موارد مشكلات جدی برای محوطه به وجود آورده است.
About the Author
