آبنما كار: رییس انجمن صنفی دفاتر خدمات مسافرتی ایران اظهار داشت: دغدغه توریست ایرانی بی بند و باری نیست، این یك غلط مصطلح است. گردشگر ایرانی به خاطر نوشیدنی و فرار از حجاب به خارج از كشور نمی رود. فضای آرام و رفاه است كه ایرانی را جذب خودش می كند.
تغییر تاكتیك در گردشگری و تمركز از سفرهای خارجی به داخلی تحت تاثیر شرایط اقتصادی و سیاسی كشور، پیشنهاد بعضی از مسؤولان و فعالان گردشگری بوده كه با عنایت به گرانی خدمات سفر در داخل كشور و شیوه سنتی مسافرت در ایران كه درآمد مشخصی را ثبت و توزیع نمی كند، قابل تأمل است.
حرمت الله رفیعی در این باره به ایسنا اظهار داشت: ما برای اجرای چنین فرمول هایی آمادگی داریم، اما اگر بنا است سفر خارجی محدود شود، باید امكانات در خور و در شأن مردم در داخل كشور افزایش یابد. در همین تعطیلات عید فطر مردم برای رسیدن به شمال چند ساعت در ترافیك معطل ماندند، چرا در هر تعطیلی این اتفاق باید رخ دهد؟
وی اضافه كرد: وقتی دولت پیشنهاد افزایش تصاعدی سه تا شش برابری عوارض خروج از كشور را مطرح نمود، بحث سر همین بود كه چقدر از آن پول مقرر است نصیب گردشگری شود، چه امكاناتی برای گردشگری تولید می گردد. یك هتل استاندارد ساخته نمی گردد، جاده ها ناامن است و وسایل نقلیه كافی و استاندارد در اختیار مردم نیست، چطور می توان از مردم انتظار داشت سفر داخلی را ترجیح دهند.
این فعال گرشگری اظهار داشت: در مالزی یك غار وجود دارد كه گردشگران حتی اگر ۱۰ بار هم به این كشور سفر كنند بازدید از آن را باز هم در برنامه خود می گذارند، چون هر نوع امكاناتی در كنار آن بوجود آمده و همواره برای توریست جذاب است، اما آیا این وضعیت در غار علیصدر ایران كه دنیایی از زیبایی است، برقرار شده، چقدر برای پذیرش و ماندگاری گردشگران در آن غار امكانات مهیا شده، اصلا چقدر مردم به این غار می روند، چند درصد از جمعیت ایران دست كم یك بار این غار را دیده اند.
وی اظهار نمود: اگر مقرر است توریست داخلی جریان داشته باشد باید بتوان از آن طریق، درآمدی هم حاصل كرد، درحالی كه كه سفرهای داخلی بیشتر از آن كه توزیع درآمد و ثروت برای جامعه محلی و كشور داشته باشد، مخل امنیت جامعه و طبیعت شده است.
رفیعی سپس به شیوه سنتی و رایج سفر در ایران اشاره نمود و اضافه كرد: خانواده ایرانی معمولا یك چادر مسافرتی همراه دارد، از كمترین امكانات رفاهی و گردشگری استفاده می نماید، حاضر است راه طولانی را تا قشم و كیش با وسلیه نقلیه شخصی خود برود و شب را در چادر سپری كند. این كه نام اش گردشگری نیست. با این روش كه نمی توان چرخه اقتصادی كشور را به حركت درآورد. توریست باید از امكانات موجود استفاده نماید و به ازای پولی هم كه می دهد آسایش و رفاه داشته باشد.
وی ادامه داد: من از مخالفان سفر به تركیه هستم، اما نمی توانم از استاندارد و ایده های این كشور برای گردشگری چشم پوشی كنم. در همه دنیا قانون هتل ۵ ستاره، اجاره اتاق به اضافه صبحانه است و تنها در تركیه است كه تمام خدمات روی اتاق هتل ۵ ستاره حساب می گردد و مسافر با پرداخت حدود ۲ میلیون تومان می تواند از تمام امكانات رفاهی آن استفاده نماید، اما آیا در كیش هم این گونه است؟ بعنوان آژانس دار صراحتا می گویم كه هزینه سفر به تركیه خیلی ارزان تر از سفر كیش تمام می شود، با این شرایط معلوم است مردم ترجیح می دهند به خارج از كشور بروند و سفر داخل هم ریزش پیدا كند.
وی در عین حال خویش را از مخالفان سفرهای ارزان برشمرد و اضافه كرد: سفر ارزان یعنی كیفیت پایین، اما چرا عوارض و مالیات را از هتل و پرواز حذف نمی كنند كه خدمات ارزان اما با كیفیت ارائه شود و مردم برای دیدن كشورشان انگیزه بیشتری پیدا كنند؛ واقعیت این است كه خدمات گردشگری در ایران به نسبت درآمد جامعه، گران است.
رییس هیات مدیره انجمن صنفی دفاتر خدمات مسافرتی با اشاره به جلساتی كه شورای عالی میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری برای ارزان سازی خدمات سفر داشت و هیچگاه به نتیجه نرسید، اظهار داشت: چرا از صنعت گردشگری این همه مالیات و عوارض می گیرند تا گران شود. هتل یك سرمایه گران بها برای كشور است كه هم درآمدزایی و هم اشتغال آفرینی دارد، برای همین لازم است با هتل ها كنار بیایند و عوارض و مالیات های آن ها را كم كنند. دخل و خرج هتل ها با هم نمی خواند. از هتلدار به هر نام و عنوانی مالیات می گیرند پس از آن توقع دارند خدماتش را ارزان بفروشد. در پرواز هم چنین وضعیتی داریم، چرا باید قیمت بلیت هواپیما با چند نوع عوارض حساب شود.
رفیعی بیان كرد: یقینا مسافر ایرانی دوست ندارد به خاطر یك سفر خارجی ۱۵ ساعت در راه باشد، ولی وقتی امكاناتی كه می خواهد در كشور پیدا نمی كند و یا قیمت اش گران تر تمام می شود، ترجیح می دهد مسیری را برود كه به نسبت، رفاه و آرامش بیشتری داشته باشد.
این فعال گردشگری با تاكید بر این كه مساله گردشگری داخلی فقط امكانات و زیرساخت نیست، بحث های روانی آن هم مطرح است، اظهار داشت: در كدام نقطه از سواحل شمال ایران می توان لحظه ای را همراه با خانواده و یا دوستان در آرامش سپری نمود. دغدغه توریست ایرانی بی بندو باری نیست، آنچه گردشگر می خواهد و به خاطر آن سفر می رود آرامش است، غلط مصطلح است كه می گویند گردشگر ایرانی به خاطر فرار از حجاب و برای نوشیدنی به خارج از كشور می رود. این فضای آرام، رفاه و ساحل پاكیزه است كه توریست را جذب می كند، چیزی كه حتی در سواحل ایران به خصوص در شمال كشور به هیچ وجه پیدا نمی گردد.
وی همینطور با تكرار مواضع قبلی خود برای اشتباه محاسباتی در اعلام تعداد گردشگران خروجی ایران، اظهار نمود: تعداد گردشگران خروجی ایران به نسبت جمعیتی كه به عراق سفر می كنند واقعا زیاد نیست. این آمار را بارها خود سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری اعلام نموده است، هرچند كه ما هم علاقمندیم ایرانیان بیشتر در داخل كشور سفر كنند و حتی آمادگی داریم در این زمینه همكاری نماییم، اما باید فضای داخل كشور را هم آماده نماییم.
رفیعی پیشنهاد كرد: می توانند برای آماده سازی این فضا حتی بخشی از درآمد حاصل از عوارض خروجی را به گردشگری اختصاص دهند تا زیرساخت های كافی تولید شود و گزارش عملكرد بگیرند كه این پول ها چه شده است تا واقعا كاری صورت گیرد.
About the Author
