دیوار اشک ها در بروکلین یادبودی برای بیشتر از ۱۸ هزار کودک کشته شده در غزه

به گزارش آبنما کار به نقل از خبر آنلاین، دیوارنگاره ای به رنگ شن، 15متر طول و 3.5 متر عرض، از وینیل ضد آب و پوشش UV تولید شده و نام تمام کودکان کشته شده را به ترتیب تاریخ فوت آنها لیست می کند. این نام ها با تصاویر و داستان های شخصی چند ده کودک همراه شده تا زندگی کوتاه و پرامیدشان قبل از مرگ به تصویر کشیده شود. نخستین نام، وسام ایاد محمد ابو فسیفس، پسری ۱۴ ساله، و آخرین نام، صبح عمر سعد المصری، دختری ۸ ساله است که آغاز و پایان یادبود را مشخص می کند. بوهلر، هنرمند ۶۹ ساله، در گفتگو با رسانه ها اظهار داشت: «اگر از دور نگاه کنید، دیوار شبیه یک نقاشی انتزاعی به نظر می آید، اما وقتی نزدیک تر می شوید، هزاران نام و سپس چهره های حقیقی کودکان را می بینید. این تصاویر پر از شادی و امید هستند، تصاویری از تولد، فارغ التحصیلی و جمع های خانوادگی، که ناگهان زندگی آنها قطع شده است.»
این هنرمند ادامه می دهد: «نمی توانید در رابطه با فرزندان و خانواده خودتان فکر نکنید. امیدوارم این سبب شود مردم فکر کنند چطور می توانند کمک کنند، حتی اگر فقط یک عکس از نقاشی بگیرند و در رسانه های اجتماعی برای دوستان و خانواده خود به اشتراک گذارند، چونکه شنیدن این مسایل از کسی که می شناسید، مهم می باشد.»

بوهلر قبل تر نقاشی های دیواری بزرگی طراحی نموده است، از جمله: دیوار دروغ ها با بالاتر از ۲۰، ۰۰۰ دروغ گفته شده توسط دونالد ترامپ در دوره اول ریاست جمهوری اش، دیوار دروغ گویان و انکارکنندگان با ۳۸۱ جمهوری خواه انکارکننده انتخابات در انتخابات میاندوره ۲۰۲۲، دیوار شرم با مستندسازی اقدامات بالاتر از ۱، ۵۰۰ شورشی ۶ ژانویه، و تخت های خالی که به ربودن نزدیک به ۲۰، ۰۰۰ کودک اوکراینی توسط روسیه پرداخته است.
این اثر، قسمتی از تلاش بوهلر برای انسانی کردن آمارهای بزرگ و غم انگیز است و با همکاری سازمان غیرانتفاعی رادیو آزاد بروکلین انجام شده است.
با وجود شرایط سخت آب و هوایی، بوهلر نصب را روز پنجشنبه هم زمان با دومین سالگرد مرگ هند رجب، دختر پنج ساله ای که پس از حمله تانک اسرائیلی به خودروی خانواده اش و با ۳۳۵ گلوله کشته شد، افتتاح نمود. طبق تحقیقات گروه معماری حقوق، او در بین اجساد شش عضو خانواده اش رها شده بود. جمعیت هلال احمر فلسطین، فایل های صوتی آخرین ساعتهای زندگی هند را منتشر نموده که درخواست های مکرر او برای نجات و پاسخ اپراتورها را نشان میدهد. این فایل صوتی حقیقی در فیلم صدای هند رجب، ساخته کارگردان تونسی کوثر بن هنیه، که در بخش فیلم بین المللی اسکار نامزد شده، استفاده شده است.
بوهلر می گوید: «این فیلم به شدت دلخراش است و سزاوار جایزه اسکار است، چونکه بازسازی تماسهای اضطراری است؛ صدای اصلی متعلق به هند است. او پنج ساله است و التماس می کند: مرا نجات دهید. این کودک بی گناه پنج ساله نماد تراژدی آنجا شده است.»
او ادامه می دهد: «این پروژه قبل از افتتاح همیشه کمی قدیمی است: فقط مرگ ها تا ژوئیه گذشته را ثبت می کند، چونکه آخرین بروزرسانی پایگاه داده وزارت بهداشت غزه تا آن زمان بود؛ صدها کودک دیگر بعد از آن، حتی پس از ترک مخاصمه اکتبر، کشته شده اند.»
بوهلر در رابطه با دشواری احساسی کار اظهار داشت: «یکی از نقل قول هایی که همیشه به آن فکر می کنم از استالین است: یک مرگ تراژدی است، یک میلیون مرگ آمار. مردم می توانند با رنج یک نفر ارتباط برقرار کنند، اما وقتی هزاران نفر باشند، غالباً خسته یا بی تفاوت می شوند. امیدوارم این اثر هم مقیاس این تراژدی را نشان دهد و هم همدردی با خانواده های بازمانده را برانگیزد.»
هند رجب با وجود حساسیت های سیاسی در نیویورک، شهری با نزدیک به یک میلیون یهودی، بوهلر تاکید می کند که مخالفت با جنگ و توجه به کودکان قربانی، برابر با یهودستیزی نیست. او می گوید این اثر مجالی برای همدلی انسانی و درک فاجعه فراهم می آورد، در حالیکه فضای کنونی جامعه و رسانه ها گفتگو در رابطه با موضوعات حساس را به شدت محدود کرده است.
«دیوار اشک ها» علاوه بر یادبود جان باختگان، دعوتی برای توجه و اقدام انسانی است؛ چه بوسیله دیدن چهره ها و خواندن داستان ها و چه بوسیله به اشتراک گذاشتن عکس ها و اطلاع رسانی در رابطه با تراژدی کودکان غزه. این اثر، نمونه ای قابل توجه از هنر اجتماعی است که با ترکیب آمار، عکس، داستان و تجربه انسانی تلاش دارد فاصله بین ارقام و حقیقت های انسانی را پر کند.

علاوه بر «دیوار اشک ها»، در سالیان اخیر نمایشگاه ها و پروژه های هنری گوناگونی در سراسر دنیا به مبحث غزه و کودکان آن اختصاص یافته است. همچون میتوان به دوسالانه غزه اشاره نمود که آثار هنرمندان فلسطینی و بین المللی در رابطه با زندگی، مقاومت و تجربه کودکان غزه را در شهرهایی مانند لندن، تورنتو و والنسیا به نمایش می گذارد. نمایشگاه «پرنس کوچک غزه» در بیروت با مجسمه ها و آثار هنری کودکان، یادبودی از هزاران کودک کشته شده ارائه می کند و پروژه های «غزه واقعی» در فنلاند و «علامت سوالی بر سر غزه» در بلژیک، داستانهای تصویری و صوتی زندگی و امید کودکان را بازتاب می دهند. همینطور نمایشگاه های «هنر کودکان غزه» در کشورهای اروپائی و پروژه «شاهد – نسل کشی از چشم کودکان» در شهرهایی چون آمستردام و برلین، صدای کودکان فلسطینی را بوسیله نقاشی و آثار هنری منتقل می کنند. حتی در غزه، کودکان خان یونس با برگزاری نمایشگاه نقاشی روی آوار خانه های ویران شده، احساسات و تجربیات خود از جنگ را به تصویر کشیده اند. این مجموعه پروژه ها نشان میدهد که هنر، ابزار قدرتمندی برای بازتاب تجربه انسانی و جلب همدلی جهانی در برخورد با بحران ها و تراژدی های کودکان غزه است.

منبع: گاردین

منبع: abnamakar.ir