به گزارش آبنما کار، نمایشگاه انفرادی نقاشی مینا گودرزی با عنوان «مورفئوس» در خانه هنرمندان ایران افتتاح شد. گودرزی در جواب پرسشی بر مبنای نمایش عمومی خواب های شخصی خود گفت: «ابتدا، برایم دشوار بود که خواب هایم را در معرض نگاه دیگران بگذارم. در عین حال، تصمیم گرفتم با شجاعت این دنیای شخصی را با مخاطبان به اشتراک بگذارم و آنها را به قلمرو خدای خواب های تصویری، مورفئوس، دعوت کنم.»
به گزارش آبنما کار به نقل از خبر آنلاین به نقل از مشاور رسانه ای رویداد، آئین افتتاحیه نمایشگاه انفرادی نقاشی مینا گودرزی با عنوان «مورفئوس»، عصر روز چهارشنبه، ۲ مهرماه سال جاری با حضور هنرمند خالق آثار، میثم زندی استاد دانشگاه و مدیرکل نظارت سازمان سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، شهرام گیل آبادی نویسنده و کارگردان تئاتر و سینما و تعدادی از هنردوستان در گالری بهار خانه هنرمندان ایران انجام شد.
مینا گودرزی، نقاش و فارغ التحصیل مقطع کارشناسی ارشد رشته نقاشی از دانشگاه هنر ایران_ تهران در حاشیه این مراسم در رابطه با ایده اصلی نمایشگاه اظهار داشت: «سال ها خواب هایی می دیدم که برایم بسیار عجیب و با این حال جذاب بودند. ابتدا این خواب ها سبب اضطراب و حتی ترس من می شدند، اما با مطالعه کتاب های زیگموند فروید و کارل گوستاو یونگ دریافتم که میتوان این تصاویر را از ناخودآگاه به سطح آگاهانه آورد. به عنوان نقاش، بهترین راه برای مواجهه با این تجربه، تبدیل خواب ها به تصویر بود. از آن زمان تصمیم گرفتم هر خوابی را که می بینم به نقاشی بدل کنم.»
این عضو موسسه توسعه هنرهای تجسمی معاصر در ادامه ضمن اشاره به روند ایجاد مجموعه «مورفئوس» اضافه کرد: «در ابتدا، خواب هایم فضایی سورئالیستی داشتند و من هم با همین سبک کار را آغاز کردم. اما به مرور، با تغییر ماهیت خواب ها، به رئالیسم جادویی و سپس رئالیسم و هایپررئالیسم روی آوردم. دو پرتره از خودم در این مجموعه با همین رویکرد خلق شده اند. هم اکنون، خواب هایم بسمت مینیمالیسم و استفاده از رنگ های شارپ گرایش یافته اند.»
وی در رابطه با مهارتهای به کاررفته در آثار هم توضیح داد: «کار را با اکریلیک آغاز کردم، اما رفته رفته بسمت ترکیب مواد پیش رفتم. در بعضی تابلوها از عناصر مفهومی همچون میخ، سوزن، آینه و جوهر بهره برده ام که سبب شده بخشی از آثار در چارچوب هنرهای ترکیبی قرار بگیرند.»
گودرزی در جواب پرسشی بر مبنای نمایش عمومی خواب های شخصی خود عنوان کرد: «ابتدا، برایم دشوار بود که خواب هایم را در معرض نگاه دیگران بگذارم، چون که احتمال قضاوت یا دخل و تصرف در این تجربه ها وجود داشت. با این وجود، تصمیم گرفتم با شجاعت این دنیای شخصی را با مخاطبان به اشتراک بگذارم و آنها را به قلمرو خدای خواب های تصویری، مورفئوس، دعوت کنم.»
او ضمن اشاره به واکنش بازدیدکنندگان اظهار داشت: «برخی مخاطبان بعد از دیدن آثار گفتند که دوست دارند خواب هایشان را برایم تعریف کنند تا من آنها را به تصویر بکشم. برای من جذاب است که هر کس با تماشای این آثار به خواب های خود بازمی گردد. همین ارتباط، انگیزه ام را برای ادامه این مسیر دوچندان کرده است.»
این هنرمند در آخر در رابطه با حسی که مایل است مخاطبان از تماشای آثار دریافت نمایند، اضافه کرد: «نمی خواهم تماشاگران با ترس مواجه شوند. هدفم اینست که اضطراب های درونی ام در قالبی آرام به تصویر کشیده شود تا بیننده ضمن احساس راحتی، بتواند ارتباطی شخصی با جهان خواب های خود برقرار کند.»
به اجمال، اما به مرور، با تغییر ماهیت خواب ها، به رئالیسم جادویی و سپس رئالیسم و هایپررئالیسم روی آوردم. وی در ارتباط با مهارتهای به کاررفته در آثار هم توضیح داد: کار را با اکریلیک شروع کردم، اما رفته رفته بسمت ترکیب مواد پیش رفتم.
About the Author
