براساس نتایج یك كاوش مشخص شد ایستگاه شكار تابستانی حیوانات گیاه خوار در دوره نئاندرتال ها

به گزارش آبنما كار با به انتها رسیدن فصل نخست كاوش در غار- پناهگاه صخره ای «سُرهه» در شهرستان ساوجبلاغ، استان البرز، فعالیت های مربوط به مطالعات دست افزار های سنگی و انجام آزمایش های سن سنجی مطلق در این محوطه شروع شد.
به گزارش آبنما كار به نقل از ایسنا، الهام قصیدیان – سرپرست هیئت دیرینه شناسی محوطه ی تاریخی «سُرهه» – با بیان این كه در جهت «پروژه ردیابی مسیر مهاجرت انسان نئاندرتال از شمال غرب به سمت جنوب و شرق» فصل نخست كاوش در غار- پناه گاه صخره ای سُرهه، در شهرستان ساوجبلاغ، استان البرز با مجوز پژوهشگاه به انجام رسید، اظهار داشت: كاوش فصل نخست در غار- پناهگاه شماره یك این مجموعه به كشف نهشته های باستانی از دوران تاریخی و پارینه سنگی همراه با دست افزارهای شاخص صنعت لوالوای پارینه سنگی میانی منجر گردید.
او با اشاره به اینكه نهشته های ابتدایی در این مكان كه همراه با سفال های دوره های تاریخی بود به صورت متوسط ۵۰ سانتیمتر قطر دارد، اضافه كرد: بعد از لایه تاریخی، نهشته های از جنس واریزه های دیواره غار و فاقد مواد باستانی با عمق ۸۰ سانتی متر به دست آمد.
این دیرینه شناس با اشاره به اولین نهشته های پارینه سنگی كه درست در زیر لایه طبیعی نمودار شده است، از خصوصیت های لایه های پارینه سنگی را قرارگیری آن در بین دو نهشته طبیعی با واریزه سنگی دانست كه آنرا از هرگونه مخلوط شدن با دوره های دیگر خصوصاً تاریخی مصون داشته است.

او دیگر خصوصیت مهم استقراری دوره پارینه سنگی میانی را وجود رسوبات سوخته به همراه خاكستر و استخوان های گیاه خوارانِ سوخته دانست و اضافه كرد: این خصوصیت نشان از برگزاری آتش فعالیت های مربوط به تغذیه در این مكان دارد. جنس دست افزارهای سنگی این پناهگاه از سنگ های محلی شامل سنگ «توف» با رنگ ها و كیفیت های گوناگون است.
قصیدیان با تاكید بر این كه بعد از آخر كاوش در این مكان فعالیت های مربوط به مطالعات دست افزار های سنگی و انجام آزمایش های سن سنجی مطلق در این مكان آغاز شد، اظهار داشت: برپایه مشاهدات ابتدایی مواد فرهنگی، استقرار پارینه سنگی را به زمانی بین ۵۰ تا ۱۰۰ هزار سال تخمین می زند.
سامان حیدری گوران – دیرینه شناس مجموعه غار و پناهگاه صخره ای «باوه یوان» – در بخش مركزی استان كرمانشاه و دانش آموخته دانشگاه توبینگن آلمان هم اظهار داشت: وجود مجموعه غار-پناهگاه صخره ای سرهه در ارتفاع ۱۹۰۰ متری از سطح دریا و قرارگیری آن در یك منطقه صعب العبور كه دارای تمركز بالایی از دست افزارسنگی و استخوان است، می تواند بعنوان یك ایستگاه تخصصی شكار تابستانی حیوانات گیاه خوار به خصوصی بوده باشد.